
Toaleta dostępna dla osób z niepełnosprawnością jest w wielu przypadkach wymagana przepisami prawa. Niestety, wiele obiektów — zarówno publicznych, jak i prywatnych czy tymczasowych — wciąż nie spełnia podstawowych standardów dostępności. Poniżej znajdziesz listę 5 najczęściej popełnianych błędów przy projektowaniu i organizacji toalet dla osób z ograniczoną mobilnością.
1. Brak wystarczającej przestrzeni manewrowej
Jednym z najczęstszych błędów jest zbyt mała ilość miejsca wewnątrz kabiny. Zgodnie z obowiązującymi normami minimalna przestrzeń manewrowa w przypadku toalety dla niepełnosprawnych powinna wynosić 150 × 150 cm, by użytkownik na wózku mógł swobodnie się obrócić.
W praktyce często spotyka się kabiny zbyt wąskie, z przeszkodami w postaci zamontowanych elementów wyposażenia. W efekcie użytkownik nie może wjechać do środka, wykonać manewru ani skorzystać z toalety bez pomocy drugiej osoby. Kabinę dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnością należy zaprojektować z uwzględnieniem nie tylko minimalnych wymiarów, lecz także funkcjonalnego układu wszystkich elementów.
2. Zastosowanie progów
Kolejnym błędem jest montaż progów lub tzw. progów technicznych, które skutecznie uniemożliwiają samodzielne dostanie się do kabiny. Nawet niewielka różnica poziomów może stanowić barierę nie do pokonania dla osoby poruszającej się na wózku.
Ważne! Przepisy wymagają, by na trasie prowadzącej do toalety dostępnej dla osób z niepełnosprawnością stosowano drzwi bez progów. Jeśli w danym miejscu trzeba zastosować podjazd, jego nachylenie należy zaprojektować zgodnie z wytycznymi technicznymi – przy długości do 0,15 m może ono wynosić 15%; do 0,5 m – 8% (na zewnątrz) lub 10% (wewnątrz); powyżej 0,5 m – 6% (na zewnątrz) bądź 8% (wewnątrz).
3. Brak odpowiedniego wyposażenia
Toaleta dostępna dla osób niepełnosprawnych powinna zawierać konkretne elementy wyposażenia, które umożliwiają bezpieczne i samodzielne korzystanie z niej. W praktyce często brakuje najważniejszych udogodnień takich jak:
- poręcze przy muszli klozetowej (z prawej i lewej strony),
- poręcz przy umywalce,
- lustro zamontowane na odpowiedniej wysokości,
- spłuczka łatwo dostępna z pozycji siedzącej,
- pojemnik na papier w zasięgu ręki.
Te braki sprawiają, że nawet jeśli użytkownik dostanie się do kabiny, nie zawsze może z niej wygodnie i bezpiecznie skorzystać.
4. Drzwi otwierające się do środka, zamiast na zewnątrz
Kwestia sposobu otwierania drzwi to błąd często wynikający z braku wiedzy technicznej. Drzwi w toalecie dla osób z niepełnosprawnością muszą otwierać się na zewnątrz, a nie do środka — i to z bardzo konkretnego powodu. Jeśli użytkownik zasłabnie lub zablokuje się w kabinie, dostęp z zewnątrz może być utrudniony lub nawet niemożliwy w przypadku drzwi otwieranych do środka. Otwieranie na zewnątrz zapewnia bezpieczeństwo w sytuacjach awaryjnych.
5. Za wąskie drzwi wejściowe
Zbyt wąskie drzwi to klasyczny błąd, który sprawia, że nawet dobrze wyposażona kabina staje się bezużyteczna. Przepisy wyraźnie mówią, że minimalna szerokość otworu powinna wynosić 90 cm i nie może być przy tym progów ani zbyt dużych uchwytów utrudniających otwieranie. Tymczasem wciąż spotyka się kabiny z drzwiami o szerokości 70–80 cm, które są nieprzejezdne dla większości standardowych wózków inwalidzkich.
Jak uniknąć błędów? Warto skorzystać z pomocy profesjonalistów. Aranżacja toalety dla osób z niepełnosprawnością wymaga znajomości przepisów, praktyki i uwzględnienia wielu detali technicznych. Popełnione błędy mogą skutkować nie tylko dyskomfortem użytkowników, ale również konsekwencjami prawnymi i finansowymi. Dlatego najlepszym rozwiązaniem — zwłaszcza w przypadku wydarzeń plenerowych, inwestycji budowlanych czy punktów tymczasowych — jest wynajem toalety dla osób z niepełnosprawnością od sprawdzonej, doświadczonej firmy, takiej jak mToilet. Profesjonalni dostawcy oferują kabiny zgodne z obowiązującymi normami — w pełni wyposażone i przystosowane do realnych potrzeb osób z niepełnosprawnością.










